درآمدى بر انديشه هاى تربيتى علامه طباطبائى

ضمیمهاندازه
5.PDF1.24 مگابایت

سال بيست و ششم ـ شماره 236 (ويژه علوم تربيتى)

محمدصادق سنگى / دانشجوى دكترى فقه تربيتى جامعة المصطفى العالميه             sadeghsangi@gmail.com

محمدهاشم رضايى / دانشيار گروه روان شناسى تربيتى دانشگاه پيام نور               M-hrezaee@yahoo.com

دريافت: 28/5/95               پذيرش: 29/11/95

چكيده

اين پژوهش با روش توصيفى ـ تحليلى، درصدد تبيين نظريه علامه طباطبائى در خصوص انديشه هاى تربيتى مى باشد. علامه به تناسب، در مباحث علمى ـ فلسفى خود به بحث هاى مرتبط با فلسفه تعليم و تربيت پرداخته است. نظرات ايشان با توجه به رويكرد فلسفى و توجه ويژه به حكمت متعاليه و تكميل آن، بستر مناسبى براى طرح ريزى يك نظام جامع تربيتى برآمده از فلسفه اسلامى است. خصوصيات كم نظير و گاهى هم منحصردبه فرد ايشان، از جمله اشراف بر مباحث فلسفه اسلامى و ارائه نظرات مبتكرانه از طرفى و آشنايى با فلسفه غرب و مبانى آن از سوى ديگر، مى تواند از دلايل اقبال عموم فرهيختگان حوزوى و دانشگاهى به ايشان باشد.

     ازاين رو، پرداختن به آراى اين انديشمند فرزانه، گامى به سوى نظام تعليم و تربيت اسلامى مى باشد. در اين تحقيق سعى شده است با بيان ديدگاه علامه طباطبائى درباره فلسفه آموزش و پرورش، بعد نگرشى آن و استلزامات تربيتى آن در آموزش و پرورش، با نقل قول مستقيم و گاهى هم با برداشت هاى محتاطانه از تفسير شريف الميزان، به طور اجمالى نظام تربيتى اسلامى بر اساس ديدگاه ايشان ترسيم شود.

كليدواژه ها: تعليم و تربيت، استلزامات تربيتى، معلم، شاگرد، روش تدريس و تشويق و تنبيه.


سال انتشار: 
26
شماره مجله: 
236
شماره صفحه: 
59