تبيين جايگاه شكر و قدرداني در آموز‌ه‌هاي اسلامي

قيمت مقاله الكترونيكي: 
3000تومان

سال بيست و ششم ـ شماره 241 (ويژة روان‌شناسي)

 

ابراهيم سالاروند / کارشناسي ارشد روان‌شناسي مؤسسة آموزشي و پژوهشي امام خميني ره                                   Salarvand.salarvand@yahoo.com

دريافت: 22/4/96 ـ پذيرش: 18/8/96

 

چکيده

در آموزه‌هاي اسلامي، قدرداني و شکرگزاري از جايگاه رفيعي برخوردار است، به گونه‌اي که آيات و روايات متعددي در فضليت و ضرورت آن ذكر شده است. در سال‌هاي اخير نيز با ايجاد شاخه «روان‌شناسي مثبت‌نگر» اين مهم مطمح‌نظر جدي روان‌شناسان مثبت­گرا واقع شده و تحقيقات نظري و ميداني زيادي به آن اختصاص داده شده است. بر اين مبنا، هدف پژوهش حاضر، که به روش «توصيفي - تحليلي» صورت گرفته، اين است که ضمن مقايسة آموزه‌هاي اسلامي و روان‌شناسي در خصوص قدرداني، عوامل و آثار و نشانگان قدرداني در آموزه­هاي ديني را تبيين نمايد. نتايج نشان مي‌دهد متناسب با بروز يا عدم بروز علل، قدرداني قابل کاهش و يا افزايش است و علاوه بر آثار اخروي، داراي آثار مادي و دنيوي هست و نشانگان آن در سه بعد «شناختي»، «رفتاري» و «هيجاني» قابليت بروز دارد.

کليدواژه‌ها: شکر، قدرداني، اسلامي، روان‌شناسي مثبت‌گرا.