بررسي تطبيقي ماهيت انسان از ديدگاه آيت‌الله مصباح و سارتر

  • warning: Missing argument 1 for t(), called in D:\WebSites\nashriyat.ir\themes\tem-nashriyat\upload_attachments.tpl.php on line 15 and defined in D:\WebSites\nashriyat.ir\includes\common.inc on line 936.
  • warning: htmlspecialchars() expects parameter 1 to be string, array given in D:\WebSites\nashriyat.ir\includes\bootstrap.inc on line 862.
قيمت مقاله الكترونيكي: 
3000تومان

سال بيست و هفتم ـ شماره 250 (ويژة فلسفه)

محمود نمازي / استاديار مؤسسة آموزشي و پژوهشي امام خميني ره    namazi@qabas.net
سيدامين‌الله احمدياني مقدم / سطح سه حوزه علميه و كارشناس فلسفه مؤسسة آموزشي و پژوهشي امام خميني ره    ahmadiani624@gmail.com
دريافت: 2/2/97                    پذيرش: 17/5/97
چکيده
بحث از انسان به‌عنوان يکي از سه محور مهم فلسفه در کنار خدا و جهان، همواره مورد توجه مکاتب فلسفي جهان قرار گرفته است. همچنين يکي از مهم‌ترين سؤالاتي که حول محور انسان از قديم‌الايام مورد توجه بوده است، سؤال از ماهيت و چيستي انسان مي‏باشد. آيت‌الله مصباح معتقد است که انسان علاوه بر عنصر مادي، داراي بعد روحاني مي‏باشد، که البته همين بعد روحاني، اصل و حقيقت انسان مي‏باشد. وي معتقد است که انسان‏ها داراي سرشت و طبيعت مشترک هستند که هم در حوزة ميل و گرايش و هم در آگاهي و شناخت انسان مطرح مي‏باشد؛ اما ژان پل سارتر فيلسوف فرانسوي، معتقد است که انسان‏ها هيچ‌گونه سرشت مشترکي ندارند. چيستي او از‌پيش‌تعيين‌شده نيست. انسان، ازآنجا که فاقد هرگونه ماهيت و تعريف پيشيني است، آزاد است؛ بلکه برابر با آزادي است. در اين مقاله دو ديدگاه متفاوت دربارة ماهيت انسان از اين دو فيلسوف به‌صورت تطبيقي مورد بررسي قرار گرفته است.
كليدواژه‌ها: ماهيت انسان، سرشت مشترک انساني، آزادي، سارتر، آيت‌الله مصباح.