آسيب‌شناسي تربيت ديني در حيطه خانوادگي از منظر نهج‌البلاغه

قيمت مقاله الكترونيكي: 
1500تومان
ضمیمهاندازه
6.pdf320.37 کیلو بایت

سال بيست و هفتم ـ شماره يازدهم، پياپي 254 (ويژة علوم تربيتي)

صدیقه کاویانی / دانشجوي دكتري فلسفة تعليم و تربيت دانشگاه آزاد اسلامي واحد اصفهان     mirbaghery34@yahoo.com
رضاعلی نوروزی / دانشیار گروه علوم تربیتی دانشگاه اصفهان     nowrozi.r@gmail.com
دريافت: 11/03/97                    پذيرش: 29/08/97
چکيده
تربیت دینی، تربیتی است بر اساس مفاهیم و معیارهای دین مبین اسلام، که اگر انسان در سایه‌سار آن، راه رشد و تربیت صحیح را بپیماید، به بالاترین درجة فضایل و کمالات انسانی خواهد رسید. اما گاهی این مقوله، به لحاظ عدم رویکرد صحیح و عدم توجه عمیق به آن، دچار آسیب گردیده و آسیب‌شناسی آن‌، با کشف‌ و ‌تحلیل انحرافات ‌فکری‌ و رفتاری متولیانِ تربیت، ضروری به نظر می‌رسد. در این زمينه نظرات‌ تربیتی امیرمؤمنان علي علیه السلام در جهت شناسایی و رفع آفات موجود در روند تربیت دینی فرزندان راهگشاست. این پژوهش به شیوه توصیفی ـ تحلیلی، با استفاده از نهج‌البلاغه و کتب مرتبط در حوزة پژوهشی آن، تربیت دینی را در حیطه خانوادگی، آسيب‌شناسي کرده است. نتایج پژوهش نشان داد، اميرمؤمنان علیه السلام در حیطة خانوادگی، بی‌توجهی به نقش الگویی والدین و سن متربی، تربیت مبتنی بر اجبار، تعجیل در تربیت، و سهل‌انگاری خانواده‌ها در تربیت دینی، را مضر و آسیب‌زا می‌دانند. براین‌اساس، سهل‌گیری، الگوپردازی و مخاطب‌شناسی نیز، راه‌کارهای ارائه‌شدة آن حضرت در جهت آسیب‌زدایی از تربیت دینی می‌باشند.
كليدواژه‌ها: تربیت دینی، نهج‌البلاغه، آسیب‌شناسی تربیت دینی، حیطه خانوادگی.


سال انتشار: 
27
شماره مجله: 
254
شماره صفحه: 
57