رابطة الفاظ، معاني و حقايق قرآن در نظام معرفتي ـ تفسيري صدرالمتألهين

قيمت مقاله الكترونيكي: 
1500تومان
ضمیمهاندازه
3.pdf313.3 کیلو بایت

سال بيست و هشتم ـ  شماره چهارم، پياپي 259 (ويژة فلسفه)

سيدمحمدحسين ميردامادي / دانشجوی دکتری فلسفة اسلامی دانشگاه اصفهان     Smhm751@yahoo.com
سیدعلی ملکیان/ دانش‌پژوه كارشناسي ارشد فلسفه مؤسسة آموزشي و پژوهشي امام خميني ره     sam61783@yahoo.com
دريافت: 07/10/97                    پذيرش: 11/03/98
چکيده
الفاظ قرآن که آخرین صور نازلة حقایق آن هستند، دارای قواعد زبان‌شناختی و وجودشناختی خاص خود می‌باشند. میان الفاظ، معانی و حقایق قرآن ارتباط وجود دارد، و وجود انسان، هستی و قرآن با یکدیگر تناسب دارند. با دریافت این تناسب فلسفة تأویل و نیز روش تفسیری صدرالمتألهين روشن‌تر می‌شود و نیز افق‌هايی از روش استفاده از قرآن گشوده می‌شود. هدف پژوهش تبیین جایگاه لفظ، معنی و حقیقت در قرآن از نظر صدرالمتألهین است، و روش آن، توصیفی همراه با تحلیل در مباحث وجودی است. از مهم‌ترین یافته‌های پژوهش توجه به‌ تمایز ماهوی قرآن از سایر متون (اعم از وحیانی و بشری) است؛ چراکه قرآن متنی نازل‌یافته از حقیقت و رقیقة آن حقیقت و متناظر با وجود انسان کامل و هستی است. لذا لفظ، معنی (مفهوم) و حقیقت آن، سه مرتبة وجودی مرتبط باهم و هماهنگ با کل هستی است. با تلفیق اجزای این نگاشته به ‌چگونگی راه یافتن به ‌منطق تأویلی قرآن از خلال آثار صدرالمتألهين اشاره شده است.
کلیدواژه‌ها: الفاظ قرآن، معانی قرآن، حقایق قرآن، تأویل، انسان و قرآن، صدرالمتألهين.
 


سال انتشار: 
28
شماره مجله: 
259
شماره صفحه: 
17