سیر از حدوث جسمانی تا قدم روحانی در اسفار اربعة صدرایی
نوع مقاله:
ترویجی
نویسندگان:
✍️ علی کریمیان صیقلانی
/ گروه معارف اسلامی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران. / a.karimiyan110@guilan.ac.ir
/ گروه معارف اسلامی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران. / a.karimiyan110@guilan.ac.irچکیده:
یکی از مسائل مهم در فلسفة صدرائی، مسئلۀ «زمان پیدایش نفس» و بهتبع آن، جسمانی یا روحانی بودن آن است. بهعبارت دیگر نفسی که ذاتاً قدیم نیست، آیا میتواند قدیم زمانی باشد؟ یا حادث زمانی است؟ اگر حادث است، در هنگام حدوث، جسمانی است یا غیرجسمانی؟ مشهور این است که صدرالمتألهین نهتنها نفس را حادث به حدوث بدن، بلکه جسمانی میداند. هرچند این برداشت از برخی آثار وی قابل استفاده است، اما وی سرانجام از این نظر خود منصرف شده و به قدیم بودن و روحانی بودن نفس تغییر موضع داده است.
در این نوشتار تلاش شده تا با روش توصیفی و تحلیل محتوایی، افکار وی در این خصوص مورد بررسی قرار گیرد. ادعای اصلی نوشتار حاضر این است که وی نظر ثابتی در اینباره ندارد. سیر تحول فکری وی در ضمن چهار گام چنین است: گام انکار قدیم بودن نفس و تأویل آیات و روایات، گام انکار تجرد روح، گام تبیین جسمانی بودن نفس و گام عزیمت و انقلاب در دیدگاه پیشین و اعتقاد به قدم و روحانی بودن نفس.
Article data in English (انگلیسی)
شیوه ارجاع به این مقاله:
RIS
Mendeley
BibTeX
APA
MLA
HARVARD
VANCOUVER
کریمیان صیقلانی، علی. (1405) سیر از حدوث جسمانی تا قدم روحانی در اسفار اربعة صدرایی. فصلنامه معرفت، 35(1)، 55-66 https://doi.org/10.22034/marifat.2026.2021543.
علی کریمیان صیقلانی."سیر از حدوث جسمانی تا قدم روحانی در اسفار اربعة صدرایی". فصلنامه معرفت، 35، 1، 1405، 55-66
کریمیان صیقلانی، علی.(1405) 'سیر از حدوث جسمانی تا قدم روحانی در اسفار اربعة صدرایی'، فصلنامه معرفت، 35(1), pp. 55-66
