معرفت، سال بیست و هفتم، شماره چهارم، پیاپی 247، تیر 1397، صفحات 49-58

    آگاهی معصومان علیهم السلام از تأویل قرآن

    نوع مقاله: 
    ترویجی
    نویسندگان:
    حسین مظفری / استاديار مؤسسه آموزشي و پژوهشي امام خميني(ره) / mozafari@iki.ac.ir
    چکیده: 
    پرسش اساسی این مقاله آن است که آیا آگاهی از تأویل قرآن تنها در انحصار خداوند است، یا معصومان علیهم السلام نیز از تأویل قرآن آگاهند. در این مقاله، به منظور اثبات آگاهی معصومان علیهم السلام از تأویل قرآن، ابتدا به روش توصیفی ـ تحلیلی، دلالت آیه‌ی هفتم از سوره‌ی مبارکه‌ی «آل عمران»، که مستند عمده و دلیل قرآنی مخالفان است، بررسی و اثبات شده که اولاً، این آیه به طور مسلم می تواند دلیلی بر آگاهی راسخان در علم (و از جمله معصومان علیهم السلام) از تأویل قرآن محسوب شود، و ثانیاً، اگر بتواند مستند گروه مقابل نیز قرار گیرد، وجود ادله‌ی دیگر، در مجموع ما را به این نتیجه می رساند که راسخان در علم (و در رأس آنان معصومان علیهم السلام) از تأویل قرآن آگاهند. در ادامه، به چند دلیل قرآنی و روایی دیگر نیز، که مدعای این مقاله را اثبات می کند اشاره شده است.
    Article data in English (انگلیسی)
    Title: 
    The Infallibles’ Knowledge of the Interpretation of the Qur'an
    Abstract: 
    The main question of this paper is whether knowledge of the interpretation of the Qur'an is only exclusive to God, or that the infallibles are also aware of the interpretation of the Quran. In order to prove the infallibles’ knowledge of the interpretation of the Qur'an, this paper first uses a descriptive-analytical method to examine the implication of the seventh verse of chapter "al-e-Imran", which is a major evidence and Qur'anic explanation used by the opponents. The paper then proves that, firstly, this verse can definitely be considered as a reason for the knowledge of those firm in knowledge (including the infallibles) about the interpretation of the Qur'an, and secondly, even if this verse can be used as an evidence by the opposite group, the existence of other evidence overall leads us to the conclusion that those who are firm in knowledge (and infallibles above all) are aware of the interpretation of the Qur'an. Finally, some other Qur'anic and narrative reasons have been mentioned which prove the claim of this paper.
    References: 
    متن کامل مقاله: 

    سال بیست و هفتم ـ شماره 247 (ویژة علوم قرآنی)

    حسین مظفری / استادیار مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی ره     mozaffari48@yahoo.com    
    دریافت: 1/9/96                    پذیرش: 3/3/97
    چکیده
    پرسش اساسی این مقاله آن است که آیا آگاهی از تأویل قرآن تنها در انحصار خداوند است، یا معصومان علیهم السلام نیز از تأویل قرآن آگاهند. در این مقاله، به منظور اثبات آگاهی معصومان علیهم السلام از تأویل قرآن، ابتدا به روش توصیفی ـ تحلیلی، دلالت آیة هفتم از سورة مبارکة «آل عمران»، که مستند عمده و دلیل قرآنی مخالفان است، بررسی و اثبات شده که اولاً، این آیه به طور مسلم می تواند دلیلی بر آگاهی راسخان در علم (و از جمله معصومان علیهم السلام) از تأویل قرآن محسوب شود، و ثانیاً، اگر بتواند مستند گروه مقابل نیز قرار گیرد، وجود ادلة دیگر، در مجموع ما را به این نتیجه می رساند که راسخان در علم (و در رأس آنان معصومان علیهم السلام) از تأویل قرآن آگاهند. در ادامه، به چند دلیل قرآنی و روایی دیگر نیز، که مدعای این مقاله را اثبات می کند اشاره شده است.
    کلیدواژه ها: تأویل، قرآن کریم، راسخان در علم، معصومان علیهم السلام.

     

     

    References: 
    • نهج‌البلاغه، بي‌تا، تصحيح صبحي صالح، قم، دارالهجره.
    • ابن‌کثير دمشقي،‌ اسماعيل‌بن عمرو، 1419ق، تفسير القرآن العظيم، بيروت، دارالکتب العلميه.
    • انصاريان، حسين، 1379، ترجمة نهج‌البلاغه، تهران، پيام آزادي.
    • جوادي آملي، عبدالله، 1387، تفسير تسنيم، قم، اسراء.
    • سیدبن طاووس، علی‌بن موسی، 1420ق، طرف من الأنباء و المناقب، تحقیق عطار قیس، مشهد، تاسوعا.
    • سيد رضي، محمد‌بن حسين، 1406ق، حقائق التأويل في متشابه التنزيل‏، بيروت، دارالاضواء.
    • صدوق، محمدبن علی، 1362، الأمالی، چ پنجم، بیروت، اعلمی.
    • صفار، محمدبن حسن، 1404ق، بصائر الدرجات في فضائل آل محمد(ص)، قم، کتابخانه آيت الله مرعشي نجفي.
    • طباطبائي، سيدمحمدحسين، 1373، قرآن در اسلام، قم، دارالکتب الاسلاميه.
    • ـــــ ، 1417ق، الميزان في تفسير القرآن، قم، دفتر انتشارات اسلامي.
    • عياشي، محمدبن مسعود، 1380، کتاب التفسير، تحقيق سيدهاشم رسولي محلاتي، تهران، چاپخانة علميه.
    • فخررازي، محمدبن عمر، 1420ق، مفاتيح الغيب، چ سوم، بيروت، دار احياء‌التراث العربي.
    • قرطبي، محمدبن احمد، 1364، الجامع لاحکام القرآن، تهران، ناصر خسرو.
    • قمي، علي‌بن ابراهيم، 1367، تفسير قمي، تحقيق سيدطيب موسوي جزايري، چ چهارم، قم، دار الکتاب.
    • کليني، محمدبن يعقوب، 1407ق، الکافي، تصحيح علي‌اکبر غفاري و محمد آخوندي، چ چهارم، تهران، دار الکتب الاسلاميه.
    • مظفری، حسین، 1391، بررسی مبانی، قواعد و ضوابط تأویل طولی قرآن کریم با تطبیق بر تأویل های ملاصدرا، رسالة دكتري، قم، مؤسسة آموزشي و پژوهشي امام خميني(ره).
    • معرفت، محمدهادي، 1415ق، التمهيد في علوم القرآن، قم، مؤسسة النشر الاسلامي.
    • هاشمی شاهرودي، سيدمحمود، 1417ق، بحوث فی علم الاصول، قم، موسسة دائرة‌المعارف الفقه الاسلامی.
    شیوه ارجاع به این مقاله: RIS Mendeley BibTeX APA MLA HARVARD VANCOUVER

    APA | MLA | HARVARD | VANCOUVER

    مظفری، حسین. (1397) آگاهی معصومان علیهم السلام از تأویل قرآن. فصلنامه معرفت، 27(4)، 49-58

    APA | MLA | HARVARD | VANCOUVER

    حسین مظفری."آگاهی معصومان علیهم السلام از تأویل قرآن". فصلنامه معرفت، 27، 4، 1397، 49-58

    APA | MLA | HARVARD | VANCOUVER

    مظفری، حسین.(1397) 'آگاهی معصومان علیهم السلام از تأویل قرآن'، فصلنامه معرفت، 27(4), pp. 49-58

    APA | MLA | HARVARD | VANCOUVER

    مظفری، حسین. آگاهی معصومان علیهم السلام از تأویل قرآن. معرفت، 27, 1397؛ 27(4): 49-58