تربیت اعتقادی بر بنیان مقایسه در قرآن کریم
/ دانشجوي دكتري فلسفه تعليم و تربيت مؤسسة آموزشي و پژوهشي امام خميني / hojatollah.110@gmail.commArticle data in English (انگلیسی)
- Berg, B, 2006, Qualitative Research Methods for the Social Sciences, New York, Allyn and Becon.
- Esterberg, K. G, 2001, Qualitative Research: Methods and Process, London, Open University Press.
- Merriam, Sharan B. 1997, Qualitative Research and Case Study Applications in Education, San Francisco, Jossey-Bass.
- _____ , 2002, Qualitative Research in Practice: Examples for Discussion and Analysis, San Francisco, Jossey-Bass.
- Thomas, R. M., 1994, "Religious Education", in The Intermtional Encyclopedia of Education, T. Husen, and T. N. Postlethwaite, Sweden and Germany, Pergmon.
- Grimmitt‚ Michael H., 1996, "Religious Education"‚ in Philosophy of Education; an Encyclopedia‚ J. J. Chambliss (ed)‚ New York and London, Garland Publishing.
- ابنمنظور، محمدبن مکرم، ۱۴۱۴ق، لسان العرب، بیروت، دارالفکر.
- باقری، خسرو، ۱۳۹۰، نگاهی دوباره به تربیت اسلامی، تهران، مدرسه.
- برومند، سیدمهدی، 1380، شیوههای تعلیم در قرآن و سنت، رشت، كتاب مبین.
- بهاری، شهریار، ۱۳۶۹، پرورش فکر و جاودانگی، تهران، ویس.
- حسینزاده، محمد، 1396، جستاری فراگیر در ژرفای معرفتشناسی، قم، حکمت اسلامی.
- حسینی، روحالله، ۱۳۹۴، «راهکارهای تربیت اعتقادی»، رشد آموزش قرآن و معارف اسلامی، ش 96، ص 56ـ58.
- خدام، لیلا، ۱۳۸۹، «روشهای تعلیم توحید در قرآن»، مطالعات فقه تربیتی، ش 13، ص 31ـ64.
- داوودی، محمد، ۱۳۸۸، «تأملي در معناي تربيت ديني و نسبت آن با مفاهيم نزديک»، در: همایش تربیت دینی در جامعه اسلامی معاصر، قم، مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی.
- ـــــ ، ۱۳۸۹، سیره تربیتی پیامبر و اهل بیت؛ تربیت دینی، قم، پژوهشگاه حوزه و دانشگاه.
- دهخدا، علیاکبر، ۱۳۷۲، لغتنامه دهخدا، تهران، دانشگاه تهران.
- راغب اصفهانی، حسین بن محمد، ۱۴۱۲، مفردات الفاظ القرآن، 1جلدی، بیروت-دمشق، دارالقلم-الدارالشامیة.
- شریفی، عنایت، ۱۳۹۱، «روشهای تربیت جسمانی در قرآن کریم»، پژوهشنامه معارف قرآنی، ش 8، ص 1ـ28.
- شکراللهی، مهدی، ۱۳۸۹، اصول و شيوههاي تربيت عبادي در برنامه درسي دوره ابتدايي بر مبناي قرآن و سنت اهلبيت(ع)، قم، مؤسسة آموزشی و پژوهشی امام خمینی.
- طباطبائی، سیدمحمدحسین، ۱۴۱۷ق، المیزان فی تفسیر القرآن، چ پنجم، قم، جامعة مدرسين.
- طبری، محمدبن جریر، ۱۴۱۲ق، جامع البيان فى تفسير القرآن، بیروت، دارالمعرفه.
- طوسی، محمدبن حسن، 1413ق، التبیان فی تفسیر القرآن، بیروت، داراحیاءالتراث العربی.
- عباسیمقدم، مصطفی و فاطمه صحفی، ۱۳۹۱، «ابعاد تربیتی و تبلیغی شیوه مقایسه در قرآن (شیوه مقایسه در قرآن و کارکرد تربیتی و تبلیغی آن)»، قرآن و علوم بشری، ش 1، ص 89ـ124.
- فقیهی، سیداحمد، ۱۳۹۳، روشهای تربیت اخلاقی در المیزان، قم، مؤسسة آموزشی و پژوهشی امام خمینی.
- قائمیمقدم، محمدرضا، ۱۳۹۱، روشهای تربیتی در قرآن، قم و تهران، پژوهشگاه حوزه و دانشگاه و سمت.
- کابلی، قاسمعلی و محمدحسین مردانی نوکنده، ۱۳۹۲، «مصادیق نوآوریهای تربیتی در قرآن (در محورهای مقایسه، تمثیل و شیوه جلب توجه)»، پژوهشنامۀ معارف قرآنی، ش 12، ص 61ـ81.
- کارکن بیرق، حبیب و همكاران، 1394، «شک روششناختی، روشی برای تربیت اعتقادی»، تربیت اسلامی، ش20، ص 99ـ118.
- گروهی از نویسندگان، ۱۳۹۰، فلسفه تعلیم و تربیت اسلامی، زیرنظر محمدتقي مصباح، تهران، مدرسه.
- ماذرینو، رابرت جی، 1380، ابعاد تفکر و برنامهریزی درسی و تدریس، ترجمة احقر قدسی، تهران، یسطرون.
- محمدی سیرت، علی، ۱۳۹۲، روشهاي تربيت سياسي در مواجهه با فتنه سياسي از منظر قرآن کريم و عترت با تأکيد بر فتنه ۸۸، رسالة دکتری، قم، مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی.
- مصباح، محمدتقی، ۱۳۸۳، آموزش عقاید، تهران، شرکت چاپ و نشر بینالملل.
- مطهری، مرتضی، ۱۳۷۳، آشنایی با علوم اسلامی، تهران، صدرا.
- ـــــ ، ۱۳۸۵الف، مسأله شناخت، تهران، صدرا.
- ـــــ ، 1385ب، مقدمهای بر جهانبینی اسلامی (انسان و ایمان)، چ بيست و هفتم، تهران، صدرا.
- موسوی کاشمری، سیدمهدی، ۱۳۷۹، روشهای تربیت، قم، دفتر تبلیغات اسلامی.
- موسوی، سیدنقی، ۱۳۹۱، تلقین و حدود کاربست آن در تربیت دینی، پاياننامه کارشناسی ارشد، قم، مؤسسة آموزشی و پژوهشی امام خمینی.
- موسوینسب، سیدمحمدرضا، ۱۳۹۳، «اهداف، اصول و روشهاي تربيت عرفاني»، اسلام و پژوهشهای تربیتی، ش 12، ص 19ـ36.
- میرعرب، فرجالله، ۱۳۹۲، تربیت اعتقادی و معنوی با نگاهی قرآنی، قم، بوستان کتاب.
- نژاداکبری، اکرم، ۱۳۹۱، تبیین اهداف، اصول و روشهای تربیت اعتقادی براساس تحلیل قصص قرآنی پیامبران اولوالعزم، پاياننامه کارشناسی ارشد، تهران، دانشگاه تربیت مدرس.



