جایگاه حواریون در قرآن
نوع مقاله:
ترویجی
نویسندگان:
✍️ جعفر رضائی مجیدپور
/ کارشناس ارشد دینشناسی مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی (ره) / Rezaei.majidpour@gmail.com
/ کارشناس ارشد دینشناسی مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی (ره) / Rezaei.majidpour@gmail.comچکیده:
قرآن کریم ازیک سو حواریون را انصارالله و دارای ایمان بالا معرفی کرده و از سوی دیگر، از ظاهر برخی آیات تردید در ایمان حواریون استشمام می شود. هدف از این پژوهش تبیین دیدگاه قرآن درباره حواریون است که با روش تحلیلی و با استفاده از تفاسیر معتبر، به ویژه تفسیر المیزان به این مهم پرداخته است. قرآن به ایمان بالای حواریون و یاری دین خدا از سوی آنان اشاره کرده است. اما آنچه مفسران را به تفکر واداشته تبیین و تفسیر چهار آیه ای است که در سورهی «مائده» به درخواست حواریون بر نزول مائده پرداخته که نوع درخواست حواریون باعث ایجاد سؤالات مهمی درباره جایگاه حواریون شده است. وجه جمع این آیات با آیات دیگر مربوط به حواریون این است که اصل درخواست مائده مورد سرزنش نبوده، بلکه کیفیت پرسش و خصوصیت الفاظ به کاررفته در آن مورد نقد واقع شده که حضرت عیسی علیه السلام نیز با تصحیح الفاظ آنان، همان را از خداوند درخواست کرده و پروردگار متعال نیز درخواست آنان را اجابت کرد.
کلمات کلیدی:
Article data in English (انگلیسی)
Title:
The Status of the Apostles of Jesus (a.s.) in the Qur’an
Abstract:
On the one hand, the Holy Qur'an describes the disciples of Jesus (a.s.) as believers and helpers of God, and on the other hand, the appearance of some other verses shows that they did not have strong faith. Using an analytical and deskresearch method and focusing on valid interpretations, especially al-Mizan exegesis, this study has examined the Qur'an's view on the apostles of Jesus Christ (a.s.). Among the verses of the Qur'an, the four verses of Chapter al-Ma'idah (No. 5) regarding the apostles' request for a heavenly food have raised important questions among the commentators on the status of the apostles. The results show that the request for a heavenly food itself was not blamed, but only the quality of the question and its words were criticized by Jesus (a.s.), who corrected the mentioned words and asked God to send them a heavenly food.
References:
References:
- ابنحزم، ابیمحمد، ۱۴۰۵ق، الفصل فی الملل و الاهواء و النحل، بیروت، دار صادر.
- ابنعاشور، محمدبن طاهر، بيتا، تفسیر التحریر و التنویر، بیجا، مؤسسة التاریخ.
- ازهری، محمدبن احمد، ۲۰۰۱م، تهذیب اللغة، بیروت، دار احیاء التراث العربی.
- آلوسی، شهابالدین، ۱۴۱۵ق، روح المعانی فی تفسیر القرآن العظیم و السبع المثانی، بیروت، دارالکتب العلمیه.
- بسام مرتضي، 1422ق، المسیح بین القرآن و الانجیل، بیروت، الدار الاسلامیه.
- بلاغی، محمدجواد، 1198م، الرحلة المدرسیه و المدرسة السیارة فی نهج الهدی، بیروت، دارالمرتضی.
- توفیقی، حسین، 1384، آشنایی با ادیان بزرگ، تهران، سمت.
- جوادی آملی، عبدالله، ۱۳۹۰، تسنیم، قم، اسراء.
- جوهری، اسماعیلبن حماد، 1376ق، الصحاح تاج اللغه و صحاح العربیه، تحقیق احمد عبدالغفور عطار، بیروت، دارالعلم للملایین.
- ذکاوتی قرهگوزلو، عليرضا، ۱۳۷۶، «حواریون (حواریین)»، در: دایرة المعارف تشیع، زیرنظر احمد صدر و دیگران، تهران، شهید محبی.
- راغب اصفهانی، حسینبن محمد، ۱۴۱۲ق، المفردات، به کوشش صفوان داوودی، دمشق، دارالقلم.
- رسولزاده، عباس و جواد باغبانی، 1389، شناخت مسیحیت، قم، مؤسسة آموزشی و پژوهشی امام خمینی.
- رشیدرضا، محمد، ۱۴۲۶ق، تفسیر القرآن الحکیم المشهور بتفسیر المنار، بیروت، دارالکتب العلمیه.
- زبیدی، محمدمرتضی، ۱۴۱۴ق، تاج العروس من جواهر القاموس، بیروت، دارالمکتبة الحیاة.
- زجاج، ابراهیمبن سري، 1408ق، معانی القرآن و اعرابه، تحقیق عبدالجلیل عبده شلبی، بیروت، عالم الکتب.
- زمخشری، محمودبن عمر، 1407ق، الکشاف عن حقائق غوامض التنزیل، بیروت، دارالکتاب العربی.
- سيوطي، جلالالدين، 1363، الاتقان فی علوم القرآن، تصحیح محمد ابوالفضل ابراهیم، تهران، امیرکبیر.
- ـــــ ، ۱۳۷۲، تفسیر الدرالمنثور فی التفسیر بالماثور، بیروت، دارالفکر.
- صدوق، محمدبن علي، 1363، کمال الدین و تمام النعمه، تصحیح علیاکبر غفاری، قم، مؤسسة النشر السلامی.
- صدوق، محمدبن علي، 1383، عیون اخبار الرضا(ع)، قم، ذوی القربی.
- ـــــ ، 1389، الامالی، ترجمة محمدعلی سلطانی، قم، ارمغان طوبی.
- ـــــ ، 1385ق، علل الشرایع، نجف، مطبعة الحیدریه.
- ـــــ ، 1415ق، التوحید، تصحیح هاشم حسینی طهرانی، قم، مؤسسة النشر الاسلامی.
- طباطبائي، سيدمحمدحسين، 1403ق، المیزان فی تفسیر القرآن، بیروت، مؤسسة الاعلمی للمطبوعات.
- طبرسی، فضلبن حسن، 1408ق، مجمع البیان فی تفسیر القرآن، بیروت، دارالمعرفه.
- طبری، محمدبن جریر، ۱۳۸۳، تاریخ طبری، ترجمة ابوالقاسم پاینده، تهران، اساطیر.
- ـــــ ، 1415ق، جامعالبیان، به کوشش صدقی جمیل، بیروت، دارالفکر.
- طوسي، محمدبن حسن، بيتا، التبيان فى تفسير القرآن، تقديم شيخ آغابزرگ تهراني، تحقيق احمد قصير عاملي، بيروت، دار احياء التراث العربي.
- عباسی، مهرداد، ۱۳۷۵، «حواریون»، در: دانشنامه جهان اسلام، تهران، بنیاد دایرةالمعارف اسلامی.
- فخررازی، محمدبن عمر، 1413ق، التفسیر الکبیر، قم، دفتر تبلیغات اسلامي.
- فراهیدی، خلیلبن احمد، 1409ق، کتاب العین، تحقیق مهدی مخزومی و ابراهیم سامرائی، قم، اسوه.
- فیروزآبادی، محمدبن یعقوب، ۱۴۱۲ق، القاموس المحیط، بیروت، داراحیاء التراث العربی.
- فیض کاشانی، ملامحسن، 1415ق، تفسیر الصافی، چ دوم، تهران، صدر.
- کشی، محمدبن عمر، 1363، رجال الکشی، نجف، مؤسسة الاعلمی للمطبوعات.
- کلینی، محمدبن یعقوب، ۱۳۴۸، الاصول من الکافی، تهران، مکتبة الاسلامیة.
- لاجوردی، فاطمه و مريم فلاحتی موحد، 1393، «حواریون»، در: دائرة المعارف بزرگ اسلامی، زيرنظر سيدمحمدكاظم موسوی بجنوردی و دیگران، تهران، مرکز دایرة المعارف بزرگ اسلامی.
- مسعودی، علیبن حسين، 1343ق، مروج الذهب و معادن الجوهر، مصر، السعاده.
- مفيد، محمدبن محمدبن نعمان، 1349ق، الاختصاص، نجف، مکتبة الحیدریه.
- مکارم شیرازی، ناصر و همكاران، ۱۳۷۴، تفسیر نمونه، تهران، دارالکتب الاسلامیه.
- نویری، احمدبن عبدالوهاب، ۱۴۲۴ق، نهایة الارب فی فنون الادب، بیروت، دارالکتب العلمیه.
- یعقوبی، احمدبن ابییعقوب، ۱۳۶۶، تاریخ یعقوبی، ترجمة محمدابراهیم آیتی، تهران، علمی و فرهنگی.
شیوه ارجاع به این مقاله:
RIS
Mendeley
BibTeX
APA
MLA
HARVARD
VANCOUVER
نقوی، حسین، رضائی مجیدپور، جعفر. (1399) جایگاه حواریون در قرآن. فصلنامه معرفت، 29(9)، 9-20
حسین نقوی؛ جعفر رضائی مجیدپور."جایگاه حواریون در قرآن". فصلنامه معرفت، 29، 9، 1399، 9-20
نقوی، حسین، رضائی مجیدپور، جعفر.(1399) 'جایگاه حواریون در قرآن'، فصلنامه معرفت، 29(9), pp. 9-20
