معرفت، سال بیست و نهم، شماره نهم، پیاپی 276، آذر 1399، صفحات 21-31

    بررسی تطبیقی وعده‌های الهی در قرآن کریم وکتب تواریخ ایام

    نوع مقاله: 
    ترویجی
    نویسندگان:
    ✍️ مهین کرامتی فرد / استادیار گروه فلسفه دانشگاه ملایر / m.keramati@malayeru.ac.ir
    حامد صنایعی وصال / دانشجوی کارشناسی ارشد فلسفه و کلام دانشگاه ملایر / aboalisana1212@gmail.com
    چکیده: 
    «وعد» به طورکلی یعنی وعده دادن برای انجام کاری در زمان یا مکان مشخص در آینده که خیر آن را وعده و شر آن را وعید می نامند. طبق مباحث کلامی و آیات مختلف قرآن کریم می دانیم که خداوند هرگاه وعده ای می دهد همیشه طبق آن عمل می کند و وعده های او تخلف ناپذیر است. یکی از روش های تشویق مخاطبان برای اطاعت از اوامر و ترک نواهی موضوع وعدۀ الهی است. این پژوهش با رویکرد تطبیقی ـ تحلیلی به بررسی وعده الهی در قرآن و کتب تواریخ ایام پرداخته است؛ وعده هایی که خداوند به حضرت داوود علیه السلام و سلیمان علیه السلام می دهد و به این نکات دست یافته که آنچه خداوند به حضرت داوود علیه السلام وعده داده بود طبق فرمایش قرآن محقق گشته است؛ اما درباره تحقق یافتن وعده‌ی حضرت سلیمان† قرآن آن را اشاره نکرده است؛ ولی طبق گواهی تاریخ به دست می آید که آن نیز محقق شده است.
    Article data in English (انگلیسی)
    Title: 
    A Comparative Study of the Divine Promises in the Holy Qur'an and the Books of Chronicles
    Abstract: 
    The word promise generally means a promise to do something at a specific time or place in the future that the word "Va'd" is used for good news and the word "Vae'id" is used for bad news. According to theological discussions and verses of the Holy Quran, God fulfills His promises and His promises are never broken. Paying attention to divine promises is a method for encouraging people to obey God's commands and abandon divine prohibitions. Using a comparative-analytical approach, this study has examined the divine promises in the Qur'an and the books of Chronicles, especially the promises that God has made to David and Solomon (a.s.). The findings show that God's promises to David were fulfilled based on the Qur'an; but the Qur'an does say anything about the fulfillment of God's promises to Solomon. Of course, according to the history, they are also realized.
    References: 
    متن کامل مقاله: 

     

    References: 
    • اميني، سميه، 1395، تحلیل فرایند و سازوکار تحقق وعده‌های الهی در قرآن، پایان‌نامه کاشناسی ارشد، قم، دانشگاه قرآن و حدیث.
    • بسي‌خواسته، حسين، 1394، بررسی وعده‌های الهی به پیامبر اکرمˆ در قرآن کریم، پایان‌نامه کارشناسی ارشد، اهواز، دانشگاه شهید چمران اهواز.
    • خرمشاهی، بهاءالدین، 1377، دانش‌نامه قرآن و قرآن‌پژوهی، چ سوم، تهران، دوستان.
    • راغب اصفهانی، حسین‌بن محمد، 1412ق، مفردات الفاظ القرآن، بیروت، دار الشامیه.
    • شبستری، عبدالحسین، 1379، اعلام القرآن، قم، دفتر تبلیغات اسلامی.
    • طباطبائی، سيدمحمدحسين، 1387، تفسیر المیزان، ت‍رج‍مة سیدمحمدباقر موسوی همدانی، چ یازدهم، قم، انتشارات اسلامی.
    • طیب، سیدعبدالحسین، 1378، اطیب البیان فی تفسیر القرآن، چ دوم، تهران، اسلام.
    • عسگری، ابی‌هلال و سيدنورالدين جزائری، 1390، معجم فروق اللغویه، چ پنجم، قم، مؤسسة نشر اسلامي.
    • غفوريان، سكينه، 1391، وعده‌هاي الهي در قرآن و سنت، پايان‌نامه كارشناسي ارشد، حوزه علميه خراسان.
    • قرشی، سیدعلی‌اکبر، 1371، قاموس قرآن، چ ششم، تهران، دارالکتب الاسلامیه.
    • مصطفوی، حسن، 1368، التحقیق فی کلمات القرآن الکریم، تهران، وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی.
    • مؤذني، محمد، وعده‌هاي خدا، در: پايگاه اطلاع‌رساني پژوهشكده باقرالعلوم(ع)، pajoohe.ir
    شیوه ارجاع به این مقاله: RIS Mendeley BibTeX APA MLA HARVARD VANCOUVER

    APA | MLA | HARVARD | VANCOUVER

    کرامتی فرد، مهین، صنایعی وصال، حامد. (1399) بررسی تطبیقی وعده‌های الهی در قرآن کریم وکتب تواریخ ایام. فصلنامه معرفت، 29(9)، 21-31

    APA | MLA | HARVARD | VANCOUVER

    مهین کرامتی فرد؛ حامد صنایعی وصال."بررسی تطبیقی وعده‌های الهی در قرآن کریم وکتب تواریخ ایام". فصلنامه معرفت، 29، 9، 1399، 21-31

    APA | MLA | HARVARD | VANCOUVER

    کرامتی فرد، مهین، صنایعی وصال، حامد.(1399) 'بررسی تطبیقی وعده‌های الهی در قرآن کریم وکتب تواریخ ایام'، فصلنامه معرفت، 29(9), pp. 21-31

    APA | MLA | HARVARD | VANCOUVER

    کرامتی فرد، مهین، صنایعی وصال، حامد. بررسی تطبیقی وعده‌های الهی در قرآن کریم وکتب تواریخ ایام. معرفت، 29, 1399؛ 29(9): 21-31