معرفت

نام ایوب (ع) چهار بار و در چهار سوره قرآن آمده است، در سوره نساء آیه 163 خداوند مقام نبوتش را اثبات است، در سوره انعام آیه 84 ایشان را از ذریه حضرت ابراهیم (ع) و از هدایت شدگان و در عِداد «محسنین» شناسانده است و در سوره انبیاء آیه 83 و 84 توضیح کوتاهى درباره زندگى آن حضرت آمده است و در سوره ص آیات 41 تا 44 مشروح تر از هر جاى دیگر قرآن، شرح حال او را ضمن چهار آیه بیان فرموده است. در آیات 41-44 سوره «ص» درباره سرگذشت ایوب (ع) میان مفسران فریقین دو مسأله محل بحث و ارائه آرای گوناگون قرار گرفته است: 1- استناد رنج و عذاب به شیطان، 2- بخشیدن خانواده. یافته‌های پژوهش عبارتند از: 1- استناد رنج و عذاب به شیطان از باب سببیت بوده است و تفسیر شیطان به میکروب، صحیح نمی‌باشد. 2- در تفسیر بخشیدن خانواده به ایوب (ع) دست کم پنج احتمال وجود دارد و احتمال اینکه خانواده ایوب (ع) از دنیا رفته بودند و خداوند بار دیگر آنان را حیات بخشید، صحیح به نظر می‌رسد.