معرفت

یکی از مسائل مهم تعلیم ‌و تربیت، توجه به بعد وجودی انسان در گرایش به زیبایی و تربیت زیبایی‌شناختی است. هدف مقاله حاضر شناسایی و تحلیل روشهای تربیت زیبایی‌ شناختی در آموزش و یادگیری بر اساس تحلیل مفهوم زیبایی در قرآن‌کریم است. در این پژوهش، رویکرد و روش پژوهش تحلیل کیفی است، از روش‌ اسنادی جهت جمع‌آوری اطلاعات استفاده شده و ابزار گردآوری اطلاعات به‌صورت فیش‌برداری از داده‌های متنی است. نتایج تحقیق نشان می‌دهد بر اساس آیات قرآن‌کریم واژگان متعددی وجود دارد که هر یک بیانگر بعدی از ماهیت زیبایی هستند که عبارتند از: واژه‌های اصلی در تعریف ماهیت زیبایی نظیر حسن، جمیل یا جمال، نضرت، زینت (شامل زخرف و حلیه)، حبک و بهجت، واژه‌های مربوط به معیار زیبایی نظیر طیب، قدر، وزن، خیر، الوان و نور و واژه‌ مربوط به زیبایی غیرحقیقی نظیر تسویل. همچنین روشهایی نظیر مشاهده، تدبر و تفکر، بصیرت‌افزایی نسبت به جهان هستی، بصیرت‌افزایی نسبت ‌به ماهیت دنیا و آخرت، تزکیه نفس، پرسشگری، احسان، ارائه الگوی نیک، ابتلاء، بیان قصه‌های زیبا و عبرت‌آموز، موعظه، عفو و صبر از جمله روشهای تربیت زیبایی‌شناختی در فرایند تعلیم و تربیت بر اساس قرآن‌کریم هستند.