معرفت

خانواده بالاترین نقش در رشد یک جامعه را دارد. عوامل زیادی برای شکل‌دهی شخصیت فرزند ¬¬¬¬در کانون خانواده وجود دارد که یکی از مهم‌ترین آنها روابط سالم والدین با یکدیگر است. هدف پژوهش حاضر بررسی میزان تاثیرگذاری ارتباط کلامی زوجین در ایجاد محبت در تربیت فرزند می‌باشد. روش پژوهش حاضر از لحاظ رویکرد، کیفی و به لحاظ هدف، بنیادی و به لحاظ نوع، توصیفی است و به لحاظ گردآوری اطلاعات، کتابخانه‌ای‌ می‌باشد. یافته‌های این ‌پژوهش در وهله اول ذیل تبیین واژه‌های «ارتباط»، «محبت» و «تربیت» از حیث لغت و اصطلاح تدوین شده است، سپس به بیان جایگاه ارتباط زوجین از جهت تأثیرگذاری بر روی فرزند، محبت در میان زوجین بعنوان محور اساسی کانون خانواده، میزان اثرگذاری ارتباط کلامی در ایجاد محبت، ذکر پنج مورد از عوامل ایجاد محبت بواسطه ارتباط کلامی و چگونگی تربیت فرزندان به سبب محبت در میان زوجین پرداخته شده است. بنابراین جایگاه خانواده از مهمترین عوامل تربیتی به شمار می‌آید و محوری‌ترین مسأله در تربیت فرزند در خانواده، «عنصر محبت در میان زوجین» است. یکی از مهم‌ترین عوامل برای ایجاد محبت در کانون خانواده بین زوجین، نحوه ارتباط زوجین با یکدیگر می‌باشد. در میان اقسام ارتباط، ارتباط کلامی بیشترین نقش را در ایجاد محبت دارد.