تحليل و تبيين مباني انسان‌شناختي آينده‌پژوهي اسلامي

قيمت مقاله الكترونيكي: 
3000تومان
ضمیمهاندازه
7.pdf296.68 کیلو بایت
سال سي‌ و يكم، شماره ششم، پياپي 297، شهريور 1401، ص 57ـ67

نوع مقاله: ترويجي
رحيم کارگر/ استاديار گروه آينده‌پژوهي پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامي    r.karegar@isca.ac.ir
* محمدهاشم وزيرزاده/ دانشجوي دکتري مدرسي معارف دانشگاه تهران m.h.Vazirzade55@gmail.com       
دريافت: 23/01/1401                    پذيرش: 03/05/1401

چکيده
انسان،‌ محور مباحث علوم انساني است و پرداختن به مباني انسان‌شناختي، اصلي‌ترين پيش‌نياز تحول در علوم انساني و تمدن‌سازي بشري است. هدف اين تحقيق، بررسي و تبيين مباني انسان‌شناختي مبتني بر جهان‌بيني الهي است که مؤثر در آينده‌پژوهي ديني مي‌باشد، و روش تحقيق حاضر، از نوع توصيفي ـ تحليلي و با صورت علمي و موضوع‌محور بوده و مطالب آن با روش کتابخانه‌اي در عرصة پديده‌شناختي گردآوري شده است. يافته‌هاي اين تحقيق حاکی است که آينده‌پژوهي اسلامي نسخه‌اي بديل از آينده‌پژوهي عرفي است که مهم‌ترين ويژگي آن ارتباط با دين است و مکاتب ديني از هر ديدگاه فلسفي و علمي، آينده‌نگرتر هستند. اسلام ماهيت و حقيقت انسان و آينده جهان را ترسيم کرده و در چشم‌اندازي الهام‌بخش، وضعيت مطلوبي را براي بشريت نويد مي‌دهد. رسيدن به آرمان‌ها و اعتقاد به هدفمندي رويدادهاي آينده در بسياري از تلاش‌هاي آينده‌پژوهانه وجود داشته و مرز مشترک بين بسياري از آينده‌پژوهان است. نتيجه آنکه بدون شناخت مباني انسان‌شناختي آينده‌پژوهي، توفيق زيادي در شناخت اين علم و فن را نخواهيم داشت. در نظام جهان‌بيني الهي، انسان به‌صورت فطري، ميل حرکت به‌سمت کمال بي‌نهايت را دارد و مي‌خواهد با شناخت آينده، کمالات بيشتري را براي خود مهيا کند و همچنين او تنها موجودي است که با اختيار خود، آينده خودش را مي‌سازد و تغيير در سرنوشت، وابسته به تغيير اراده‌هاست.

كليدواژه‌ها: آينده‌پژوهي ديني، مباني انسان‌شناختي، ماهيت انسان، فطرت، اختيار.
 

سال انتشار: 
1401
شماره مجله: 
297
شماره صفحه: 
57