فلسفهی سیاسی از نگاه قرآن؛ با تأکید بر دیدگاه علامه طباطبائی
Article data in English (انگلیسی)
سال بیست و هفتم ـ شماره نهم، پیاپی 252 (ویژة علوم سیاسی)
سیدصالح موسوی / کارشناس ارشد علوم سیاسی دانشگاه مازندران salehmusavi111@yahoo.com
مرتضی علویان / استادیار گروه علوم سیاسی دانشگاه مازندران M.alavian@umz.ac.ir
دریافت: 16/04/97 پذیرش: 23/08/97
چکیده
«فلسفة سیاسی» به معنای بررسی سیاست از چشم اندازی فلسفی است. می توان «فلسفة سیاسی» را نگاهی فیلسوفانه به سیاست دانست که درصدد مکان یابی سیاست در نظام وجودی خلقت است. اساساً پرسش ها در علم سیاست بر دو گونه است: سؤالات روزمره و گذرا که با توجه به زمان و مکان و اوضاع و شرایط خاص ، پاسخی متفاوت می یابد؛ و سؤالات پایدار که همواره در میان ملل و در ادوار گوناگون تاریخ فکر و اندیشه، مطرح بوده است. فلسفة سیاسی درصدد پاسخ به سؤالات همیشگی، بنیادین و پایدار علم سیاست است.
این نوشتار با استفاده از روش توصیفی ـ تحلیلی در پی بررسی مفهوم «فلسفة سیاسی» و جایگاه آن در قرآن است و سپس گذری به دیدگاه علامه طباطبائی در این خصوص می پردازد و در این زمینه در پی پاسخ به این سؤال است که علامه چه دیدگاهی در خصوص فلسفة سیاسی دارد؟ فرضیة پژوهش عبارت است از اینکه در میان متفکران مسلمان ، علامه از نادر کسانی است که در فلسفة سیاسی و نظام اجتماعی اسلام، صاحب دیدگاه مستقلی است که آن را از نصوص آیات و روایات استخراج کرده و سپس با براهین عقلی، مدعای خویش را به اثبات رسانده است .
کلیدواژه ها: فلسفه، سیاست، فلسفة سیاسی، علامه طباطبائی، هنجارگرایی، حکومت اسلامی، قرآن کریم، اندیشة سیاسی.
- اسپریگنز، تامس، 1370، فهم نظریههای سیاسی، ترجمة فرهنگ رجایی، تهران، آگاه.
- اشتراوس، لئو، 1373، فلسفة سیاسی چیست؟، ترجمة فرهنگ رجایی، تهران، علمی و فرهنگی.
- ايازي، سيدمحمد، 1381، «انديشه اجتماعي در تفسير الميزان »، بینات، ش 34، ص 73ـ85.
- براتعلیپور، مهدی، 1380، «ماهیت فلسفة سیاسی»، قبسات، ش 20ـ21، ص 120ـ124.
- بشیریه، حسین، 1371، «تاریخ اندیشهها و جنبشهای سیاسی در قرن بیستم»، اطلاعات سیاسی ـ اقتصادی، ش 60، ص 16ـ26.
- بهروزلک، غلامرضا، 1382، «نسبت کلام سیاسی و فلسفة سیاسی»، علوم سیاسی، سال ششم، ش 22، ص 175ـ196.
- تركاشوند، احسان و اكبر ميرسپاه، 1389، «تفسيري نو از اعتباريات علامه طباطبائي»، معرفت فلسفي، ش 29، ص 25ـ54.
- جی. ویت من، پل، 1381، «دین و فلسفة سیاسی»، ترجمة رحمتالله رضایی، معرفت، ش 55، ص 56ـ61.
- حاجیصادقی، عبدالله، 1385، «مبانی فلسفة سیاسی اسلام از دیدگاه مقام معظم رهبری»، حصون، ش 7، ص 33ـ56.
- حقیقت، سیدصادق، 1380، «چیستی و گونههای فلسفة سیاسی»، نامه مفید، ش 25، ص 139ـ156.
- ـــــ ، 1393، فلسفة سیاسی شیعه با نظر به دیدگاههای علامه طباطبایی، تهران، مرکز بینالمللی مطالعات صلح.
- رضایی، حبیب، 1396، فلسفة سیاسی اسلام، امکان یا امتناع، روزنامه جوان،، 30 ارديبهشت، كد خبر 852615.
- زارعی توپخانه، محمد، 1392، «نقش ولايتپذيرى اهلبيت(ع) در امنيت فردى و تحليل روانشناختى آن»، معرفت، ش 191، ص 27ـ44.
- سجادی، سیدابراهیم، 1388، «نگاه قرآنی شهید اول به فلسفة سیاسی»، پژوهشهای قرآنی، ش 58، ص 78ـ111.
- صاحبی، محمدجواد، 1368، «فلسفة سیاسی از دیدگاه علامه طباطبایی»، کیهان اندیشه، ش 26، ص 13ـ19.
- طباطبائي، سيدمحمدحسين، 1350، اصول فلسفه و روش رئاليسم، مقدمه و پاورقي مرتضي مطهري، قم، دارالعلم.
- ـــــ ، 1361، قرآن در اسلام، قم، جامعة مدرسين.
- ـــــ ، 1370ب، تفسیر المیزان، ترجمة محمدتقی مصباح، چ پنجم، قم، بنیاد علمی و فکری علامه طباطبائي.
- ـــــ ، 1370الف، تفسیر المیزان، ترجمة عبدالکریم نیری، چ پنجم، قم، بنیاد علمی و فکری علامه طباطبائي.
- ـــــ ، 1374، الميزان في تفسير القرآن، ترجمة سيدمحمدباقر موسوي همداني، قم، جامعة مدرسين.
- ـــــ ، 1387الف، بررسيهاي اسلامي، به كوشش سيدهادي خسروشاهي، قم، بوستان كتاب.
- ـــــ ، 1387ب، روابط اجتماعي در اسلام به ضميمه چند رساله ديگر، به كوشش محمدجواد حجتي کرماني، قم، بوستان کتاب.
- ـــــ ، 1379، المیزان فی تفسیر القرآن، قم، جامعة مدرسين.
- ـــــ ، 1386، شیعه در اسلام، قم، دفتر تبلیغات اسلامی.
- ـــــ ، بيتا، ولايت و زعامت در: مرجعيت و روحانيت، تهران، شرکت سهامي انتشار.
- قزلسفلی، محمدتقی، 1377، بازخوانی اندیشه 68، تهران، فرهنگ و اندیشه.
- مصباح، محمدتقي، 1378، نگاهی گذرا به نظریه ولايت فقيه، قم، مؤسسة آموزشي و پژوهشي امام خميني(ره).
- هاشمی، کامل و محمدحسن معصومی، 1375، «ارتباط فلسفه الهی و فلسفة سیاسی»، حکومت اسلامی، ش 2، ص 87ـ120.
- يزدانيمقدم، احمدرضا، 1387، «بررسي مقايسهاي حكومت و مصلحت در انديشه امام خميني(ره) و علامه طباطبايي»، مطالعات انقلاب اسلامي، ش١٤، ص 163ـ188.
- ـــــ ، 1390، فلسفة سیاسی علامه طباطبایی و ایران معاصر، رسالة دكتري، رشته علوم سياسي، قم، دانشگاه باقرالعلوم(ع).




